من نه منم

 این مسئله ای است که اغلب ذهنم را مشغول می کند ... در یک جامعه مردسالار زن بودن مشکل است ... مشکل است به خاطر همه تبعیض ها و تضیع ها ... اما نکته ای هست که کمتر مورد توجه قرار می گیرد و آن استحاله روانی زنانه است ... در جامعه مردسالار برای در کنار مردان بودن باید از ارزش ها و عادات و غرایز زنانه دست برداشت ( واضح است که در چنین جوامعی، پشت سر مردان بودن هیچ مشکلی ایجاد نمی کند و حتی توصیه هم می شود)... هرچه مربوط به زنان است را باید مبتذل و ساده انگاشت و چون مردان به مسائل بزرگ و مهم فکر کرد ... عطوفت و مهرورزي نشان ضعف خواهد بود پس اگر زني خواست در كنار مردان جامعه مطرح شود بايد براي اثبات خود بيش از پيش احساس را در خود فرو كوبد ...حتما ديده ايد زن هاي موفقي كه مثل سنگ سرد و سخت به نظر مي آيند ... ملايمت و مدارا را بايد دور انداخت چون اولين نشانه كم آوردن است و در نتيجه خشونت كلامي و رفتاري را بايد مد نظر گرفت... احترام به ديگران را در حداقل ها بايد دنبال كرد تا آنجا كه به توهين نكشد وگرنه اين همه به نشانه ضعف برداشت مي شود...

از اين دستور العمل ها زياد است شايد وقتي ديگر يادي ديگر ... تا آن زمان لينك زير را از دست ندهيد:

زناني كه با گرگ ها مي دوند